| |
Durursun (İçtin Mi A Canım Yine) | çift idiniz vuslat-ı devlette geçen gün Nettin eşini ey peri bir dane durursun Sen al ile başımdan alıp aklımı şimdi Ey r |
| |
Düşeli Bu AÅŸkın Canım İline | ÄŸer yüreÄŸim dilim-dilim diline AÅŸkla geçen bir demimi vermezem AÅŸksız geçen ömrümün bin yılına İsmi resmi EÅŸrefoÄ |
| |
Düşer (Gönül Bağman İsen) | br>
İşi çok fitne-i fellere düşer Fırsat elde iken konuş yarınan Gün geçirme gönül ahu zarınan Giden dönmez devletinen |
| |
Düsesin | R>Sonra bir de sitem-kâra düsesin Emrah'i aglattin sen dahi gülme Su fâni dünyada ber-murad olma Öldügün vakitte hiç iman bu |
| |
Düsman | asini alinlarina -çürüyen dis, dökülen et- bir daha geri dönmemek üzere yikilip gidecekler Ve elbette ki sevgilim elbet Dolasacakti |
| |
Düşmüşüm Gam Deryasına | im Rüyada çark-ı alemi devredip gezen benim Dersim aldım pünhandan ayana çıkmaz sırrım Ehl-i marifet hoş nasihat cevahir lisan b |
| |
Düştü (ÇarÅŸamba Gününde) | ±yam Sındı gol-ganadım yanıma düştü |
| |
Düştü (Zülfün Sevdasıyla) | sevdasıyla bu halk-ı alem Her biri bir sevdaya düştü Ol nokta-i ba yı bilmeyen adem Mana-yı zahirde davaya düştü |
| |
Düştü Beçare Gevil | beçare gevil ateş-i hicrana gene Od tutıp yandı gevil döndi kana gene Dönmeseydi gevil kana gene Dönseydi gül çehre-i handana ge |
| |
Düştüm (Azimet Eyleyip) | Azimet eyleyip mülk-i ademden Geldim bu aleme biçare düştüm Taallüm eyleyip her esma-i ademden Maalin fehmedip esrare düştüm |