| |
Gönül (Gel Gönül Mevla ya) | önül Kalb-i aşık Hakk ın kenz-i irfanı İyd-i visalinin canım kurbanı Der ki varmak adet değil Seyrani Tabib huzuruna ya |
| |
Gönül (Kahi TaÅŸkın Sular Gibi) | ¶nül Esb-i aÅŸka süvar olup aÅŸuben Nar-ı aÅŸka kebap olup pişüben Yolunun üzerine düşüben Seni sevenlerden kaçars |
| |
Gönül Adlı Bülbülüm Var | er Şarab-ı aşk için bülbül Zikr ü fikri hep gül ü mül Daima yar ü refiki Gecede gül gündüz sümbül |
| |
Gönül Ahvaline Kıldım Temaşa | ler kamaşa Lutf-ı penahına bakıp eğlenir Bu çarh-ı gaddarın düşen eline Sanma mağrur olur kendi haline Kimi emlakine k |
| |
Gönül Arzu Çeksin | in Merve Safa Mescid-i Aksa dedemi Bürüdü Nur-u Nebiden bütün Hamdi-Liva nın alemi Döker ol zerre günahlarını Zemzem keremi Yür |
| |
Gönül Arzuladı Yüzün Görmeye | im Senin gibi bi-vefayı niderim Varıp da bir pire hizmet ederim Dökülmüş yaprağın dalın kalmamış |
| |
Gönül Aşk Atına Bineldenberi | er kebap oldu hasret-i narda Bu garip bülbülün evvel baharda Muradın almağa güle gelmiştir Dertli bülbül bahçelerde bağla |
| |
Gönül Ayrı Değilsin Sen | ün Girüp sahra-yi vahdette İçüp dostun zülalinden Ne gam Üftade çün sana Erişti vuslat-ı matlup Sunuldu cür a-i v |
| |
Gönül Bentlerinden Sildim Ben Onu | aşık değiliz ehl-i dilleriz Hak süphana muti naçiz kullarız Şeytan kervanını geçip sollarız Estirip savurup tozlanmıyorum |
| |
Gönül Bu Aşk İle Fani Dünyada | stüne Ol çeşm-i mestanın süz garip garip Nihan ağladığın hünerden midir Bu hayal-i sevda sürurdan mıdır Bilmem tecel |