| |
Işık Veren Atatürk | n Atatürk Divani yim doğru yolu girelim Gözümüzden perde kalksın görelim Kardeşliğin menziline erelim Gelsin yaramızı |
| |
İsmini Zikreder (Hacı Bektaş) | ağlı sen yetürme divana Divanda oturan ser Hacı Bektaş Ol Ali olup da Zülfikar çalan Sırr-ı Mustafa sın eylemem güman< |
| |
İspir Kazasının Ahbunuz Köyü | r>
Buyruldu bir ulu divanımız var Dokuz yüz otuz dokuz şubat ayına Osman Haci girdi muhtar rayına Erkek kadın birbirinin payı |
| |
İstanbul Coştu Da Huruc Eyledi | r hutbe okutur Divanı kurulur sorguç takılır Kullar böyle ister bil padişahım Ölür isek şehid kalırsak gazi Allah |
| |
İstanbul un Ortasında Meyhane | ± içtim oldum deli divane Aman da yazıcı daktilon olayım yaz beni Hayatımda ilk yarimsin terk edemiyorum ben seni İstanbul |
| |
İşte Dalakçı (Nasıl Methetsem) | çeşme Bak el divan durur com ile Göğdere Mehmedin devesinin düştüğü yere Şöyle yavaş yavaş varalım Dalakçı Deve niye |
| |
İşte Geldi Arpa Buğday Harmanı | esinler Halil Begim Divane Ben Ölürsem Köşkler Kalsın Virane Yeşil Olur Şu Urfanın Fıstığı (Civanım Fıstığı) |
| |
İstemem Dünyada Süsü Ziyneti | alı Şimdi bir divane Ferrahi yem ben |
| |
Kada Ne Ettin De Geldin Başıma | rini tutmadım Divane gönlümü hiç terk etmedim (Bu kısımdaki kelimeler verilmiyor) Felek beni alakoydu sıladan |
| |
Kadir Mevla m Senden Bir Dileğim Var | inden olmuşam deli divana Başım alıp gitsem bilmem ne yana Öldür beni sevdiğimden ayırma Kimsenem var Kimim var kimsenem |