| |
Gönül Üzerine | >
Her dediğin yere han da yapılmaz Bu senin derdini çekemem gönül Bir dem ata binip şahlanıyorsun Bir dem köşelerde şıhlan |
| |
Gönül Verdim Bir Sitemkar Yare | an değil hakikat cihandan geçtim Aşık olan neyler zemin ü zaman Arife gerekmez billahi cihan Adem diyarında tuttum bir mekan |
| |
Gönül Viranedir Derdi Hasretten | /> Evim mahpushane yatağım diken Var mıdır bu denli mihneti çeken Der Esedi hasret kardeÅŸim iken KavuÅŸmak üveyim pek yadÄ |
| |
Gönül Yarasina Lokman Olan Sah | m cömert veli Cihanin ahiri hem de evveli Vilayet mülküne sultan olan Sah Seyrangahin olmus arsin yücesi Düldül ün sahibi Kanbe |
| |
Gönül Yolculuğu (Gel Seninle) | apısı Kimde cihanın tapusu Kinin nefretin yapısı Olmayan yere gidelim İnsanlarda duygu olsun İnsanlığa kaygı olsun< |
| |
Gönül Yüksek Uçma | dullah ayetin oku cihanda Sanma ki bakisin bu fani handa Herkes Hakk ı ister ulu divanda Bin ayak bir kaba girilir bir gün |
| |
Gönül Yükseklenmiş Alçaklıyamam | (ağam ağam) Felek hançerini kibar eylemiş Çengel bir tanem yar yar (ağam ağam) Vurmuş sineme yar yar Çengel dutgunum gel gel |
| |
Gönül Yüksekte Gezer | p baktı İki cihan bed-bahtı Kim gönül yıkarısa Sen sana ne sanırsan Başkasına onu san Dört kitabın manası Bu |
| |
Gönülden Gönüle Yol Gider Derler | üksek kayalarda şahan olamaz Kısırdır katırlar kulun kunlamaz Bazı hocalar da çalgı dinlemez Nedir kuru ağaç bize din gerek< |
| |
Gör Ne Fezi Etti | ârısaz Kim cihandan gitti kış ü geldi yaz Türlü türlü renkler ile yer yüzün Hub müzeyyen kıldı hoş ol bîniyaz |