| |
Kalbimin Yanası (Kıyma Yaradan) | llar senindir Muhanete muhtaç koyma yaradan Ali ye verilmiş göfer dükkanın Çağıran kuluna verdin mekanın Dünyası karan |
| |
Kaldı (Bir Vefasız Muhabbetsiz) | ±n Terk etti cihandan aÅŸinalığın Behey güzel senin bivefalığın Duyup iÅŸitmedik insan mı kaldı |
| |
Kaldı (Çok Ağladım) | şmamız Bilmem hangi güne kaldı |
| |
Kaldı (Elveda Günüdür) | />Cenneti okşayan haneler kaldı Kaleler kuleler top tophaneler Ona malik oldu müşrikanlar Medrese mescitler hoş minareler | |
Kaldı (Ne Hayaller Kurup) | kanlı felekten bir hançer yedim Saplandı sinemde çakılı kaldı Kaderden kurtulup savuşamadım Kara yazım ile uyuşamadım |
| |
Kaldı (Visal-i Cananı Saldım) | riştesin kestim cihandan Ne ağyanm kaldı ne yarim kaldı Nar-ı aşka saldım ahir ben beni Ateşlere yandı akıl hirmeni |
| |
Kaldı Bir Yıkılmış Virane Gibi | Eladır gözleri şahane gibi Dökülmüş gerdana zülfün telleri İlmi hikmet okur şirin dilleri Açmış yanağında taze gülle |
| |
Kaldır Kollarını Kama Değmesin | lında duruyor Hangi dala yuva yapsam kuruyor Bülbül bile kadersizi biliyor Güzel gözlerinden yaş mı geliyor |
| |
Kaldırım Üstünde Durayım | aldım sucuğu Hanım camdan bakıyor Yanı başında çocuğu Ne uyursun ne uyursun Bu uykuda ne bulursun Al abdesti k |
| |
Kaleden İndim Yayan | (a yarim aman) Hani bizim birimiz Kale kaleye bakar (a yarim aman) Kaleden kanlar akar On yedili yarimden (a yarim aman) YaŠ|