| |
Nasreddin Hoca | ¼tün fakirmiÅŸ Hanımı derede esvap yıkarmış Üstüne giyecek hırkası yokmuÅŸ KomÅŸudan çalmış Nasrettin Hoca Hoca çoc |
| |
Nasreddin Hoca | yüz beşte geldi cihana Seven gönüllere dolardı Hoca Hiç yol uğratmazdı ah ü figana Gümanı kökünden yolardı Hoca Sev |
| |
Nasreddin Hoca | Fıkraların tüm cihana yayıldı Hint te Çin de senin ünün duyuldu Türk mizahı senin ile sayıldı Halkın bilgesidir Nasrettin Hoc |
| |
Nasreddin Hoca | lardandır Hanım elliyim der kadına saygı Aydın bir düşünür yok buna kaygı Filozof der ona içteki duygu Efendim bu kiş |
| |
Nasreddin Hoca | ken tarlasında nagihan Bir kavanoz oldu saban piygahında iyan Ağzın açıp gördü ki altın ile mel an idi Sikleti anın ledetta |
| |
Nasreddin Hoca | ı eyledi destide nihan Haceti olmış idi bir huccet Kadı ya destiyi virdi rüşvet Hürmet itdi ana Kadı durdı Rüşvet |
| |
Nasreddin Hoca (Hocam) | ocam Bazen hanım ile küskün yaşardın Kendi işlerine kendin koşardın Bindiğin dalları keser düşerdin Bazen de yalandan |
| |
Naz İçinde Naz | değil Hazreti Süphan Sen ne anlarsın ey sofu Kur an dan Elif i bilmezsin bin bir nazın var |
| |
Naz Olar (Canan Teg Camallı) | u nişanda gonça dehan gözelim İşi gücü işve olar naz olar Gelende baharlar çatanda yazlar Ötüşer tutiler çığrışar ka |
| |
Nazar Eyle | Ÿ Garip Barış hani bana demiÅŸ Nazar eyle nazar eyle Gel yanıma pazar eyle |