| |
Ömer İle Fadime nin Ağıdı 2 | oğlum sazını Hani ne eyledin tatlı sözünü Tez gel oğlum tez gel yolun uzadı Benden üstün tuttun elin kızını Ömer i |
| |
Ömrüm Benim | benim Ayhani nin kırık beli Tutmaz oldu eli kolu Çamur çaylak engel dolu Yolda geçti ömrüm benim |
| |
Ömrün Son Demi | ömürdür bana her hande Bir ömür saklarsın bir avuç günde Zor geçiyor gayri ömrün son demi Geçirdik bahar yaz güzü de ha |
| |
Ömür (İnsanoÄŸlu Güle Benzer) | ±p solan da ben Hancı da ben yolcu da ben misafir kalan da ben AÅŸina bir tercümanın himayesi altında Damla iken bu vücuda talime gel |
| |
Ömür Kütah Ettim | Sinek konmaz muhannetin balına Bülbül konmaz asla çalı dalına Beni bir açılmaz yaprak edindi Bir gün olur bu köşkümà |
| |
Ömür Yollari | imi baglarsin Ceyhan suyu gibi cosup çaglarsin Kara kaslarini çatar aglarsin Vallah billah tatli candan bezdirdin Mahzuni dolasir gu |
| |
Omuzdan Tutun Beni | aya karsi gel sahanim daglara loy dosta düsmana karsi türk halk sarkisi |
| |
On İki Eylül Sonrası | muza gelmez oldu reyhanlar Suntalar kıralı yeğen Yahya lar Servetiynen malıyınan kayboldu Bir hoca varıdı tesbih çekerdi |
| |
On İki İmamlar Kurbanıyız | ım kimseye bulma bahane Bir zaman söylensin iki cihane Riza lokmasını ulu divane On İki İmamlar kurbanıyız biz Anamız Me |
| |
On ki İmam Zürriyetin Sevgisi | ± aralayansın Hançer alıp sinem paralayansın Candadır İmam Hüseyin candadır Har almış da açılmıyor güllerim Sa |