| |
Varman (Dinlen Kızlar) | küsüyor Ayın karanlığı geceye varman Zahir kaderine böyle yazılmış Elekçi harcı olmuş tüyden üzülmüş Tutmuyor t |
| |
Varmola (Yetmiş İki Kavim) | r>
Bilmem ahiretime kar yaparmola Nazlı yare selam saldım aldın mı Yaradan Mevla dan buldum yardımı Çekene aşkolsun benim der |
| |
Varna Gibi Kale Yoktur | >
Varna Galata ya bakar Arasında dere akar Gemiler Varna yı yakar Padişahlar imdat Varna ya Varna nın etrafı deniz Varna |
| |
Varsa Gelsin | ¼ beÅŸi Sevmeli kardeÅŸ kardeÅŸi Yar yoluna canı başı Koyabilen varsa gelsin Türkülerde özümüzü Yüreklerde közümà |
| |
Varsa Her Kimde Eğer Aşk | r o kim imanını inkar eder Cem olup ağyar nara atsa İbrahim gibi Himmet-i Mevla olunca ateşi gül-zar eder Derh-i aşkı De |
| |
Varsın Eller Bize Ne Derse Desin | ürüyüz Bacı kardeş bir kovanda arıyız Dünyaya tat verir balımız bizim Cihanda sulh dedik barış getirdik Sevgi bulduk |
| |
Vasfını Söyleyim (Nikola) | n zaptede yerin Karalana ikbal bahtın Nikola Yanık mazlum söyler vasf-i halini Senin zulmün kırdı anın belini Bir Allah’ |
| |
Vasfını Yazmaya Kalem Yetişmez | tem edemem Sitemkarlık aşıka ar olur anam Gittigin yol uluların yoludur Kimse kalmaz şu fanide bunu bil Önce giden anan bab |
| |
Vasiyet | p uzun, Çürür kara dallar gibi ölüler, Topragin altinda sagir, kör, dilsiz. Ama bu türküleri söylemisim ben Daha onlar düzü |
| |
Vasiyetim | lsınlar Ankara da yüklesinler dengimi Berçenek te başlatmıştım cengimi Nevşehir e taşısınlar rengimi Hacı Bektaş eş |