| |
Yirminci Asirin Sonuna (Bilmiyor) | mege Sofrasi bos karni doyabilmiyor |
| |
Yirmiüç Yaşında Bekar Gezersin | rmiüç yaşında bekar gezersin Daha sen dengini bulamadın mı Dertlere bürümüş bu dünya seni Gariban haldesin gülemedin mi | |
Yitik Liman | iyorlar her seye Kara yazgilar yargilar Yazgilar yargilar hep kara Bu dünya koca derya Insanlik yitik kayik Nereye eserse o rüzgar |
| |
YoÄŸurdum | br>
Benim yarim şu karşıki konakta Beri gel a yarim gel beri ben adam yemem Ellerin yarine ben yarim demem Yoğurdun üstünd |
| |
Yok (Ah Elinden) | Şöhret züifikarı düştü dilimden Şat gözümden akar Fırat dilimden Elim elmas kesse alıp satan yok Yüreğim sönüktà |
| |
Yok İmiş (Şu Ömrümü Elek Elek) | yar ömrün kalanı kardır Gafletten arınmak sanma ki zordur Ecel dediğimiz bir zaman vardır Yayında bekleyip duran ok imiş |
| |
Yoklar Alemi | aynağı yasta Karanlık geceler nurla takasta aşk ateşle yakar hastası yoktur |
| |
Yoklar Bizi Yoklar | li yok Ateş yakar külü yok Bahçesi var gülü yok Noksanlık başa bela Fincan tutar falı yok Kilim sermiş halı |
| |
Yokluğunan Geçti Babamın Ömrü | i de yattığı bir kara toprak Yokluğunan geçti babamın ömrü |
| |
Yokluk Beni Mecbur Etti | m Akarsu Sılayı Anma Bu Ayrılık Geçti Sanma Çaresizdim Geldim Amma Gurbeti Ben Mi YarattımÂ
|