| |
Dağı Taşı Yandırır | ±r KaracaoÄŸlan Derki Gençlik Çağımda Arzuhalim Kaldı Göğsün Ağında Seyrana Çıkmıştık Sevda Bağında< |
| |
Dağıdır Yar Dağıdır | rıptı Talihim kararıptı Bir parça aklım vardı Onu da yar alıptı Aklım baştan alıpsan Beni derde salıpsan Aş |
| |
Daginik Gazel | BR> Derken bir Ankara, bir poyraz beni döve döve içeri alir Yollar da giderek uzaklasir... Giderek uzaklasir Fahiseler terli kasiklariyla |
| |
DaÄŸlar | >
Yükseğinde kartal şahin seslenir Nice mahlukatlar sende beslenir Yaz olunca gelin gibi seslenir Koynunda saklıyor maralı dağl |
| |
DaÄŸlar (AkÅŸamdan AkÅŸama) | ">AkÅŸamdan akÅŸama kara giymeyi Ben sizden öğrendim karalı daÄŸlar Her esen rüzgara göğüs germeyi Ben sizden öğrendim sıralÄ |
| |
Dağlar (Askere Gönderdim) | şıma yağdırdın kar yüce dağlar Gününü sayarak bekler yolunu Rüyasında görmüş şehit halini Bir yaralı kuzusuyla gelin |
| |
Dağlar (Bahar Aylarında) | l havasında Kokar burcu burcu güllerin dağlar Yel estikçe selvilerin naz verir Soğuk sular temiz hava haz verir Cümle |
| |
DaÄŸlar (Bahar Olsa Erir Karın) | Ÿlar |
| |
Dağlar (Başında Pare Pare) | Başında pare pare karın var senin Yar ile yaylayacak zamanın oy oy dağlar oy (aman) Seni çıkmıya ne mecalim var benim Koymadın de |
| |
Dağlar (Benim Meskenim) | ım dağ saçlarım kardır Deli rüzgarlarım vardır Ovalar bana çok dardır Benim meskenim dağlardır Şehirler bana bi |