| |
Gönül Yarasina Lokman Olan Sah | Lesker-i Yezid e korkular salan Muhammet askina Zülfikar çalan Kamu müminlere imam olan Sah Pir Sultan Abdal im meydanda merdim Eli |
| |
Gönüller Bir Olmalı | er dur kıyama Kulak verin Hak söze |
| |
Gör (Insan Dedikleri) | r Çobanoglu kulak versen sözüne Yazilanlar mutlak gelir yüzüne Evde bile kari bakmaz yüzüne Hele sirtin yere yikilsinda gör |
| |
Gör (İnsan Dedikleri) | r>
Çobanoğlu kulak versen sözüne Yazılanlar mutlak gelir yüzüne Evde bile karı bakmaz yüzüne Hele sırtın yere yıkılsın |
| |
Gör Seher Yeli | yladan aldığın kokular ile Yarin çevresini sar seher yeli Dertli Daimi yim buralı olsam Güzeller yurdunun maralı olsam Şu |
| |
Görmez Göze Duymaz Kulağa | örmez göze duymaz kulağa sor ne haberdir Ben kapımı kitler yatarım il neme lazım Çok il şuğul-ı zevkime gayetle kederdir < |
| |
Görünce Beni (Beni Tanımıyor) | r bilmiyor gibi Kulağına sesim gelmiyor gibi Sana yandığımı bilmiyor gibi Niye yüzün döndün görünce beni İlenecek ol |
| |
Göründü De Hemite nin Kalesi | ylaya çıkınca gukkular öter Kız gelin kalmadı hep hasta yatar Döğüşerek ölemedik birimiz |
| |
Görünsün Diye (Sana Türkü Yazdım) | yıs güllerinden kokular aldım Beni hatırlayıp sürünsün diye |
| |
Görünüşte Azım Tartıda Ağır |
Hep bana rastladı kulaktan sağır Sözüm duyan ile oturamadım Nereye gitsem rastladım bir yetime Gören hayret eder şu adetime |