| |
İnsan (Oturup Şöyle Bir Düşün) | nunla dengeye girer tabiat Evrenin kuruluş harcıdır insan Mekanlar keşfedip ülkeler kuran cevher yüklü aklı fikrini yoran |
| |
İnsan Dedikleri Acayip Mahluk | rüya Rüyayı tabire kalkarlar güya Yoramaz bocalar şu insanoğlu Keşfeder öğrenir ayı güneşi Öğrenemez gider eşleri |
| |
Insan Okudum | m Insan Okudum Kitabi Insandan Ayri Görmeyen Insani Sinirsiz Umman Okudum Bahçe Oldum Gül Açildi Dalimdan Toprak Oldum Canlar Geç |
| |
İnsan Okudum | p>Mürsel Sinan |
| |
İnsanoÄŸlu (Yürü Dünya) | ¶lene zor insanoÄŸlu |
| |
İptida Vücudum Yapan Üstada | bulus Fas tan içeri |
| |
Işığın Var Gözümüzde | da taşta Cumhuriyet |
| |
İşit Avazımı Ben De Varayım | eyliye kuluna Tabib oldur derde derman bulana Benlik edip konma gülün dalına Harı var bağrını kanadır bülbül Kulo |
| |
İşitip Avazın Ben De Varayım | ahmetli kuluna Tabip gerek derde derman bulana Benlik ile konma gülün dalına Harı vardır pençeni kanadır bülbül Pir |
| |
İslam Köylü Süleyman Baba | rdın Dertlerin tabibi bir lokman geldin Sarp dağları tünel açtın yol ettin Derelere baraj yaptın göl ettin Her sahada ber |