| |
Gönül (Çıkıp Gurbet Ele) | ız bir yara gidip bulaşma Sadık yare doğru git dedim gönül Pehlivan ararsan nefsinle güleş Mecnun gibi çık da çöllerde do |
| |
Gönül Arzu Çeksin | e-i himemi Ulaşa şavk-ı refik her rehber nefesi fanusı Olasın canla her-bar dedeliğin munisı Dahi her belde de var sıyam-ı b |
| |
Gönül Gitti Elimden | Rabbin bilesi değil |
| |
Gönül İster İsen Dünya Muradın | tı geçirsen bahar ulaşır Mart dedi mi koyun kuzu meleşir Nisan aylarında ot pazarında Telli Osman ım der de dönmek istemem | |
Gör Ne Yaman Oldu | izim ahımız arşa ulaştı Kara toprak oldu hali Hanak ın Göğde petek gibi gezer sinekler Ağlar karılar süt vermez inekler< |
| |
Görüntüsü İnsan Aldatır Bizi | ez takılamıyor |
| |
Güçtür (Kalb Bir Binadır) |
Vicdandır menzile ulaştırır tez Aldanıp nefsine tapması güçtür Hicrani kuş ama bak şu bülbüle Baş eğmiş yalvarır se |
| |
Gül Dalına Konmuş Bülbül Yavrusu | ğlardan aşam yare ulaşam |
| |
Gül Kurban (Deli Gönül) | br>
Bir ses saldım ulaşılmaz illere Onun için düştüm dilden dillere Yalın ayak yolcu oldum yollara Aşılmaz dağları aştım gü |
| |
Gülfirazın Gören Hayvan-ı Natık | Bir kamil mürşide ulaşamayıp Revai aşk ise noksane olur |