| |
Gül De Kırmızı | nurdan gelen Havanın yüzünde gün de kırmızı Dört kapısı vardır hiç bilmez avam İniler arısı boş kalmış kovan C |
| |
Gül İçin Ah Etme | Okunur defter-ü dîvan içinde Biz ehl-i seyyahız devran içinde Toplarız ab ile dane bizimdir Emrah bu sözlerin bir sırr-ı hik |
| |
Gül Kurban (Deli Gönül) | ban Bahçıvan inerse bağlar üstüne Deste deste gül gönderir dostuna Kendi ceylan girmiş kuzu postuna Yarenler bu hale şaŠ|
| |
Gül Yüzlü Sevdiğim Ecel Kapımı | >Ali Baba dargın civan merdine Dost derman olur mu gönül derdine Felek kervanını benim yurduma Salmayınca gönül yardan vazgeçm |
| |
Gül Yüzünü Görüp Divane Oldum | yüzünü görüp divane oldum Beni mahzun etti sevdan sevdiğim Cemalin şemsine pervane oldum Salarım kendimi nara sevdiğim N |
| |
Güldür Gül |
Oturmuş taht-ı revanda Tahtı revanı güldür gül Gülden terazi yaparlar Gülü gül ile tartarlar Gül alırlar gül satar |
| |
Güldüremedim | madım Divani diyor ki sözün iyisi Karşımda söz atar düşman dayısı Dinleyen dostların çoktur sayısı Birinin yü |
| |
Güldüreydim Güleydim | ydim (Elvani) Mevla fırsat verse o gün olaydı Suna yarı güldüreydim güleydim Bir hayal edipte geçen yılları |
| |
Güle Güle | class="soz">Bahçıvan misali çiçektir dünyam Sen kime vurgunsun ben güle güle Kavuşmaktan yana hayalim rüyam Ayrılık hüzün |
| |
Güle Naz (Hoyrat) | m) Bu handan Kervan geçer bu handan (Ele) Açık koy kapıları Haber gelsin canandan (Ağam) Bu da naz Bülbül eder güle |