| |
Hicran Kucaginda | tepmis olan gam kervaninda Dostunu konuklar tatli caninda Koçlar gibi duran pir meydaninda Aslanlar yurdunda kurulmus olsun Gel dese |
| |
Hicran Yarası | >
Her deli olanı divane bilme Her delinin ipi yığılan deyil Baş goyma dünyanın naz balışına Bir gün tutularsan yaz yağıŠ|
| |
Hicranınla Uyku Girmez Gözüme | ayranıyım o nev-civanın Sinem nişanesi ebru kemanın Gülşen-i hüsn içre gonca fidanın Şükufeler almış sol ü sağını | |
Hicret Edip Geldim | geldim Pervani eyledi derd ü figani Erenlerden almış lütfu ihsanı Aşıkların piri Baba Sümmani Huzurunda divan durmağa |
| |
Hidayet Mülkünde Bir Gülem | idem ne sofu Pervaneyim şem a yananlardanım Tekellüm kılmazam sırrım hikayet Ne ders gördüm ne hadis ne ayet Mana vermekl |
| |
Hikkidik Duttu Beni | BR>Benim gönlüm divane mi deli mi (Aman aman aman yar) Galk gidelim gara gözlüm bur ladan Çekilip durmeyor gurbetin hali (Aman aman a |
| |
Hıkkıdık Duttu Beni | r>
Benim gönlüm divane mi deli mi (aman aman aman yar) Galk gidelim gara gözlüm bur ladan Çekilip durmeyor gurbetin hali (aman am |
| |
Hikmet-i Kuduret Bir Akşam Üstü | üzgün Bahçıvanın bağda barın Erzincan Bin dokuz yüz doksan iki on üç mart Perşembe akşamı oldu bu afat Taze civanla |
| |
Hilal Ebruların Åžekl-i Meddini | Ÿahı isen ruh-ı revanım Hüsne gururlanıp deme filanım Gerçek aşıkların yeridir bu ruh |
| |
Hintten Yemenden Çekerler | i Altın havanda döğerler Gümüş güğüme koyarlar Ağaya beye sunarlar Kahve de kara değil mi |