| |
İbrahim (İbrahim Yavuz a) | ılar Taşır kovanına balı İbrahim Muhabbet eyledik hal hatır sorduk Güzel bir dostluğa damgayı vurduk Gönülden gönül |
| |
İbrahim Savran | en gelir yükün kervanı Deli gönlüm dinlemiyor fermanı Kır atım kır atım benli kır atım Binerim üstüne artar şöhretim< |
| |
İbret Al (Sana Nasihatım) | ">Sana nasihatım divana gönül Leyla dan Mecnun dan çölden ibret al Düşersen sevdaya sende yanarsın Aslı dan Kerem den külden |
| |
Ibret Almali | yaya gelenler Hayvani görünce ibret almali Huri kizlarinin yari olanlar Insanligin kiymetini bilmeli Insanlar dünyada sürerse kayi |
| |
İbret İçin Ölüm Yeter | bıraktım Van yoğu tacı tahtı Geçici buldum her bahtı Çıkan indi düşen kalktı Gururu forsu bıraktım Vasfi y |
| |
İç De Gör (Yolcu Olup) | ¶r |
| |
İcazet Verdim | iye gam çekersin divane gönlüm Yürü git yolunda icazet verdim Varıp kondu isen dostun bağına Var şakı dalında icazet verdim |
| |
Içeri Gireyim Destur Olursa | R> Pirim deyü divanina geçeyim Destinizden ab-i hayat içeyim Izniniz olursa agzim açayim Bir mana söyleyim destur olursa Talib |
| |
İçimde Sızı Var | gelmedi Kervanımı gam yüküyle yüklerem Hasret çeker günü güne eklerem Gözyaşımla yollarını beklerem Güneş doğru |
| |
İçinde (Ben Bir Yetim İdim) | görünür oldu kervan içinde |