| |
İpsile (Doğanşar) | lanmış bir ulu kervan Suyun şifalıdır dertlere derman Erenler serdarı Hubuyar Sultan Söylenir dillerde adın İpsile Kimis |
| |
İran Destanı | ısı büyük bir divan Kapısı üstünde asılı Kur an Gözümüz yaşardı hayli bir zaman Misafirhaneye vardık efendim O ge |
| |
İrevan ın Dik Yokuşu | i alan değilem) |
| |
İrfan Mektebi | i Kınayanlar divaneymiş |
| |
Irmak Akar Yan Adalı | n atını sür ırahvan Beyler çıkmış Arslan-Taşa Çektim sikkeyi çıkmadı Kırık kollarım kalkmadı Beri verin mar |
| |
Irmak Da Kenarında Bir Kuru MeÅŸe | ±rın içinde bir civan yatar O yarimin kalbi de pek katı hiç bilmez hatır BaÄŸlantı |
| |
Irmak Kenarı | ül ne ağlarsın yuvan mı yoktur Yoksa benim gibi anan mı yoktur Zaten öksüzlerin gözyaşı çoktur Gel ağlaşalım biz karşı kar |
| |
Irmak Kenarında Bir Kuru Meşe | rın İçinde Bir Civan Yatır O Yarımın Kalbi Pek Katı Hiç Bilmez Hatır Yandım Anam Yandım Yandan Bakana Ca |
| |
İşbu Deme Erince | lmuş Sureti hayvan değil Bilmezem amma neden Ak sakallı bir avret Düştü benim peşime Zinet etmiş kendine Lü lü |
| |
İşçilerin Derdine | de var Divani der hak alınır hak ile Olmayınca az da birdir çok ile İstesen de varlık olmaz yok ile Sözlerin özünü |