| |
Nasreddin Hoca | bun ki içe ab-ı revan Tir-veş üstüne atıldı heman Etti takrir lisan oynattı Haceyi hasılı pek ıslattı Akdı su c |
| |
Nasreddin Hoca | ı Kısaldı hayvanın gagası Bozuldu güzelim markası Leylek kuş değil mi hoca Kazanı günlük ödünç aldı Geri yavr |
| |
Nasreddin Hoca | a nagihan Bir kavanoz oldu saban piygahında iyan Ağzın açıp gördü ki altın ile mel an idi Sikleti anın ledettahmin bir batma |
| |
Nasreddin Hoca | ara girerken Kervancının kervanını ürkütürken O an çok sopa yemiş Nasrettin Hoca Yoğurt torbasını dala asınca Komşu |
| |
Nasreddin Hoca nın Eşeği | şeğe bir bakar hayvanı hiç gözü tutmaz Anan yahşi baban yahşi razı eder hoca kurnaz Derken ahali birikir eşeği alırlar ortaya |
| |
Naz İle Cilveylede Girdin Örtmeye | ¶lem Bi tek Arguvan ın güzeli sensin ah aman da aman Nazarlık takın ki de ne dim nazar deÄŸmesin ölem |
| |
Naz Olar (Canan Teg Camallı) | şar kazlar Nocavan oğlanlar nöreste kızlar Derd gem çegmeden serafraz olar Yar yarınan deye güle bir zaman Bülbül de aş |
| |
Nazar Etsem | mez Hakikatli civan şimdi bulunmaz Nafile kendine eyleme zahmet Süruri söylenir aşka gelince Arabi Farisi Yunan dilince E |
| |
Nazar Kıl Arzuhalime | üstünde durup kervan alamam Efendimden baska soyacağım yok Başımda kalmadı zerrece akıl Ağnıya komşular oldular dahil |
| |
Nazif (Vatan Borcu Diye) | i arpa Gelini tuvan da kuzusu körpe Felek yolumuzu dönderdi sarpa Vurma babam vurma al ganım ahar Zöhre min goynunda cenazem |