| |
Yine Müjde Kıldı Sultan-ı Nevruz | >Hep eridi karlar revani sular Irmaklar bulandı mevc urdu derya Nergisin kalmadı uyhu gözünde Uyanıp bir ferah buldu özünd |
| |
Yine Tamam Oldu Senenin Başı | r Adına da Mervan adın dediler On iki imamı bir bir yediler Mazlumların ahı yerde kalmadı Hasan la Hüseyin Ali nin oÄ |
| |
Yoha Çıhıbdı | oraklı Allah cavanlarım «ay lav yu» deyir Heç kimin kimseden heberi yohdu Bu da ingilisce bir oyun deyir Bezmişem dünyanı |
| |
Yokluktur Encamı | Felek bir pehlivandır kim ay ağın kimseler çelmez Sakın meydana at sürme bilirsin kur-ı Behram ı Ne peygamber ne mürsel ne |
| |
Yoksul Dede | ki naki imamlarin sivani hasan-ül Askeri cismin sultani Elinde zülfikar sahip zamani Vakit tamam oldu göndere allah Noksaniyem niya |
| |
Yoksulluk (Anamdan Doğalı) | n göründüm Yavan yedim yırtık giydim büründüm Benim ile kardaş oldu yoksulluk Kim yardım ettiyse başıma kaktı Kimi n |
| |
Yoksulluk (Gezdirir Gurbet İleri) | >
Sabah olur yola revan İş bulamaz gezer avan Aç kalır ekmeği yavan Bal ettirir bu yoksulluk Kahve köşesinde yatar Bun |
| |
Yoksulun (Dünyaya Gelmeden) | eket yorganı Yavan ekmeğidir kuru soğanı Bir çuvalı vardır bur urganı Kaldırmaya tutmaz dizi yoksulun Alyansoğlu bu ahv |
| |
Yoktur (Aşkın Divanesi) | nim yoktur |
| |
Yol Nerde Kaldı | bahçe gitti bahçıvan Bülbülün konduğu gül nerde kaldı Eski günlerimiz bahar yaz idi Bahçemize konan şahin baz idi |