| |
İnilerim (Ulu Kervan) | unmuş Ah ile bağrım delinmış İçinde beyi alınmış İller gibi inilerim Yapıdan düşmüş bozulmuş Top tüfe |
| |
İnip Bahçesine Gülün Dermeli | tme bülbül ötme baÄŸrımı deldin Sen de bencileyin yardan mı kaldın Yardan ayrılanlar gelsin yanıma EÄŸildim de bir taÅŸ aldÄ |
| |
İnsan Eyle (Gelip Geçer İken) | t İnsan eyle bağrı taş etme beni Oturup kalktığım olmalı candan Namert sofralara aş etme beni Noluyum da deli gönà |
| |
Insan Okudum | k: Mürsel Sinan |
| |
İnsan Okudum | retti Bir Dergaha Çağrıldım Yol Çetindir Düştüm Kalktım Doğruldum Sohbet Kazanında Piştim Yoğruldum Cehlin Arası |
| |
Insan Olusumu Yeni Anladim | ir: Mahmut Erdal |
| |
İnsan Var İnsancık Var | tisi öteden Çağrısı kaç kıtadan İlham almış atadan İnsan var insancık var Veren el iz bırakır Altına dö |
| |
İnsana Yara (Çalış Dağlar Yara) | lden hediyedir Bağrımdaki derin yara Kazan kazan koy kazana Dilerim herkes kazana Bugün hizmet edebilsem Yarin kabrimi kaz |
| |
İntizar Çektiğim Hupların Merdi | >
Ayrılık ateşi bağrımı delip Ciğerim kanını içmeden gel gel Bu günkü günmüz yarına kalmaz Kangı gülü gördün sara |
| |
İpek Mendil Dikeyim | ce (aman aman) Bağrıma taşlar bağladım (aman) Öyl olsun hanım Şerif böyl olsun (aman) Bu yıllık da bu akşam böyl olsun ( |